Thursday, December 24, 2009

Ah Aralik ver bir aralik



Yilin son gunlerinde hep bir depresiflik bir mahsunluk bir yil sonu hesaplamasidir aliyor beni. 2009 benim icin herhalde su ana kadar yasadigim en zor yillardan biriydi. Yeni bir ulkeye, kulture, dile, insanlara ama en onemlisi yalnizligima ve aileme olan ozlemime alismaya calistim. Alisabildim mi bilmiyorum ama kabullendim. Bir suru yanlislar yaptim ama o yanlislari ancak o ruh hallerimden cikinca gordum. Oyle cok sacmaladim oyle cok zaman kaybettim ki.. Simdi butun o zamanlari kapatmaya calisiyorum. Takvimde yil bu ay bitiyor ama ben yeni yilima Eylul'de baslamistim. Okulumla, resetledigim bakis acimla ben aslinda kendime yeni bir baslangic yapmistim. Simdi bu gercek olan yeni yilsa iste rejimdi, spordu, duzenli olmakti filan onlar icin bi restart olacak. 
Bitsin artik bu yil, kaybettiklerimizin acisini da bir yil oteye itsin derken iste bu son gunlerde cok sevdigim bir insani daha kaybettim. Soktan cikabilmis degilim, kabullenmis hic degilim.. Her olum ani, her olum cok uzucu ama bu cok cok ani oldu.  Orada degilim, hani su cenaze evi olayindan uzagim... Sanki hala orada yasiyor, yiyiyor, iciyor, nefes aliyor...  Gecenlerde ozleyerek baktigim resimlere artik daha buyuk ozlemlerle bakacagim, o ozlem hic gitmeyecek...
Istanbul gunlerim de iste bu yasadiklarimizla, gozyaslariyla, kahkahalarla, minik kizlarin kikirdamalariyla, bol yemeli bol icmeli, bol dolasmali, az uykulu, hos sohbetli sicacik simsicacik geciyor En onemlisi sadece cok sevdiklerimle, ailemle geciyor. Bu gece Tinie de aramiza katiliyor ve resim tamamlaniyor...


Kucuk bir dipnot; Canim bitanem sevgilim Tinie'nin bloga hediyesinini fark edenler etmeyenler... Kocama bayilirim yere goge sigdiramam, yetenegine de hayranimdir... Bir dedigimi iki etmeyen bitanecik Tinie'ye bloguma el atsan keske diye bir iki mirmirlanmistim. Buyrun iste blogumun yeni resmi, Amsterdam ve Istanbul arasinda kalmis bir Duygu...



Tiniecim! You're the greatest! Can't stop looking at it, seriously... Lovinnnnnn youuuuuuuu cok much so much mucho much..

4 comments:

Gülşah said...

Farketik,farkettik.Tinus mu yaptı o kolajı,ben sen yaptın sanmıştım.Çok güzel olmuş,Sırtında kanatlar da gözüküyor.

Al said...

<3 your collage thingy!!!

Al said...

Bu arada canim benim de aynen ananem vefat etti bir iki hafta once, uzak olmak cok zor. Atlayip gidememek... Yeni yil sana cok mutluluk getirsin, ok?! :)

Duygu said...

@gulsah benim oyle bisi yapabilmem icin cooook calismam lazim:) kanatlara bisiler daha eklendi, gonderirim sana :)
@al hepimize mutluluk gelsin, oki? :))

 
view sourceprint? 01 09 10