Monday, March 1, 2010

Babam ve ben

Baska turlu bir asktir o. Ben buyuyunce hep o'nunla evlenecegimi sanirdim. Hep beni sadece beni sevsin, hep beni dinlesin, hep benimle ilgilensin isterdim. Babasina asik olan kizlarin en onde gideni, elinde bayrakla kosanlarindanimdir ama bir o kadar da babamin disiplininden, otoritesinden ve sinirinden deliler gibi korkan, odalara kapananimdir. O'nun kizacagi bir sey varsa, kizar! Siz ancak depremin etkilerini hafifletebilirsiniz, 1 kadeh raki icimi sonrasini beklemek gibi. Kalkip Amerika'ya da gitsem, evlenip Hollanda'ya da yerlessem ben hala hep babami dusunur, hala "hiyhh babam duymasin valla cok kizar" der, hala en ufak bir seyde de arayip babama dertlenirim... "Laptop'a kahve dokuldu napicaaaaiiaiiaaaiiam?" gibi. Ve hala da en az kucukken oldugum kadar asigimdir ve deliler gibi severim babami. Guven, saygi, bolca cokca sevgi ve biraz da mesafe. Cocuklarini bu kadar onemseyen, seven ve sevgisini bonkorce veren sadece bir kac baba varsa, benim babam onlardan biridir.

Bugune kadar sahip oldugum her seyi ve Dudu olmami borclu oldugum kisidir benim babam.
Dogum gunu kutlu olsun bir tanecik babamin.
Sari seni oyle cok seviyor ki....

4 comments:

ceren said...

gözlerim doldu desem :( çok duygulandım nie bilmiyorum yani biliyorumda bilmemezlikten geliyorum galiba :( duygulu böcük seniiiiiii

Dudu said...

cunku sen de o elinde bayrakla giden kizlardansin :) tulug amcama opucukler yeri gelmisken :))

ceren said...

muck muck muck o zaman :):):):):)

Ashley said...

Ne şanslısın bi baban var ,senin adına çok sevindim böyle bi sevgi bağı 0olduğu için aranızda.
Birde bana bak :((( Büyük bi boşluk

 
view sourceprint? 01 09 10