Monday, May 17, 2010

Top yuvarlak ve duygu-sal :)

Futbolla aram hic yoktur. Futbol hastasi kizlar da bana cok yapmacik gelir, futbol sohbetlerinden hic haz etmem. Beckham bilir ama oynadigi takimi bile bilmem. Babamdan duymusumdur, hep "Mac 90 dakika" der dururum. Ilgisi olana tabeeee ki karismam ama futbola ilgisi olmayan biriyle beraber oldugum icin de bin kere sukrederim. Gercekten hic gelemiyorum o futbol muhabbetlerine, mac izlemek icin sekilden sekillere girmelere. Fanatik bi Fenerbahceli'yle mac gunu bir ilk date yapma hatasinda bulunup, kendimi bi cafe'de 15 avuc FB'liyle mac izlerken bulmustum. Basi sonundan belliymis aslinda.
Evde simdi baba olunca, FB'den nefret edince, ufak kizi da o'na her turlu konforu saglamak isteyince bir anda bilgisayar ekranimiza dun aksamki FB-Trabzon maci geliverdi (futbola ilgi sifir olunca, lig tv'nin de bu kadar kolay erisilebilir olmasi beni hayretlerden hayretlere surukleyip oracikta sok etti), ben de bu sayede Tinus'un onunde ilk defa mac izledim ve galiba kendisini uzun sure yetecek kadar egledim. Futboldan hic bir sey anlamayip, ofsaytmis falan filan cakmayinca gereksiz ve bos yere bagirdim durdum. Bi de komik olan.. Her sekilde, her kritik noktada, her heyecan aninda "Allaaahh Allaaaah Alllaaaaah..... " diye bagirmam. Ben de gozlemledim kendimi ve evet yapiyorum. Allah diye bagiriyorum. Gayet sonuk ama baba gaziyla 10 kaplan gucunde bir BJK'li olarak ben de FB'nin kaybetmesinden yanaydim. Ben Allah dedikce de tabii Tinus benim dua ettigimi, FB'nin kazanmasini istiyorum saninca minik sari kafasi epeyce karisti :) Bi de surekli "siissssst" diye bagiriyorum. Gurultude goremiyorum da galiba, topu takip edemiyorum.
Bursa'yi bilmem, FB'den anlamam, gayet uyduruktan dandik bir BJK'liyimdir. Bir gun blog'unda futboldan bahsedeceksin deseler duduk duduk gulerim. O kadar sevmem, ilgilenmem ama dun aksam cok eglendim. Kendime gayet kizsal, duygusal bir tarafini bulup Bursa'li futbolculari, onlarin o anda buyuk ihtimal aglayan anne babalarini dusundum, duygulandim. Fiyatlarinin ne kadar arttigini dusunup, agzimi sulandirdim. Ertugrul'u hatirladim, vay be dedim ne efendi adam ya bu bak suratindan belli zaten ve nerelere geldi, sampiyon yapmis adam takimi! Gordun mu bunun da fiyati tavan yapti simdi, karisi ne mutludur dedim. Tabii dun maci izleyince, o 2 dakikalik sevinc gosterisini de gozlerimle gorunce bugun orada burada olan FB geyiklerine icin icin guldum. Az duygu-sal, az kizsal iste benim mac izlemem. Bir dunya kupasi miydi neydi o hani Cin (atiyorum??) filan gibi bir yerde Turkiye sampiyon olmustu. Ben o gun, gun boyu calistigim tiyatrodan Taksim'e donuyordum, dolmustaydim ve fanatikler tarafindan icinde oldugum dolmus sagdan sola, soldan saga hop hop sallanmisti. Korkmak, urkmek bir yana ben onlarin mutluluguna bakip gozlerimi damla damla doldurmustum yine. Seviyorum bu ulusal seyleri ve dun aksam World Cup'da olmadigimizi ogrenip cok bozuldum. Yine Eurovision'a kaldim galiba ben. Yakindir o da , bakiiiiiiim o ne zamanmis :)

3 comments:

kedi ebru said...

ahahah :D çok güldüm. :D

ceren said...

kızım şanslısınki dünyanın en komik ve en zevkli maçını seyretmisşsin :):):):):) muhteşem maçtı bizde türe babam ben seyrettik, bir hasta beşiktaşlı. hasta galatasaraylı ve hasta gençlerbirliği taraftarları olarak hepimiz kahkahalarla yerleydeydik beybicim:):):):):):)

pianthus said...

Eşim fenerli ama aslen Bursa'lı. İki arada kaldı o gün. Ama Bursa tarafı ağır geldi ve pek mutlu oldu sonuçtan. Ben GS li olarak fenerlilerin o haline hala gülüyorum:)

 
view sourceprint? 01 09 10