Saturday, November 26, 2011

33

Gozlerinin icine bakiyorum, icim eriyor. 
Analar neler doguruyor? diyorum :) Bunu hep diyorum cunku; o'nu oyle cok seviyorum, oyle cok begeniyorum, oyle bir hayranim ki... Iyi ki dogmus beee diyorum, hep ama hep!
Dogali tam 33 sene olmus! Yaklasik son 5 senesini birlikte gecirdigimiz 33 sene. Niceleri olsun, hep benim olsun, gozleri hep guzel baksin, o bana baktikca ben de askla guzelleseyim.
Dogum gunu kutlu olsun!



Tuesday, November 15, 2011

Ku vak vak Ku lak

3 yili azcik gecti Amsterdam'dayim. Buralarin sogugu, yagmuru meshur ve iste o meshur soguklarda bile ben sadece 2 bilemedin 3 kere hasta oldum. Hep de ovune ovune soyledim ben hic hasta olmuyorum, aman bosuna sigorta oduyorum 1 kere bile doktora gitmiyorum dedim. Allah'in sopasi varmis arkadasim!
Tam tamina 18 gunluk bir kacamak yaptim Istanbul'a. Biraz cikletten cikmis gibi oldu, bol surprizli oldu kendimi orada buldum, yegenlerime dogum gunu surprizi yaptim.
Alllaaaah ben simdi neler yaparim Istanbul'da derken.... Daha cok evde battaniye alti gecirdigim bir donem oldu. Burun kivirdigim, "aman bu da soguk mu beeaa?" dedigim Istanbul havasi ters kose yatirdi beni. Sukur ki annem ve ablamin yogun bakimi vardi, bol bol simartildim, Amsterdam'da degil de annecigimin dizinin dibinde hasta olduguma sukrettim. Surekli bir uyku hali, battaniye, icinde her seyin oldugu corbalar, caylar, vicks, komik gunduz televizyon programlari ama ozellikle en cok "bana her sey yakisiiiiiiir"... Boyle hasta olunuyormus demek ki dedim.
Hastalik ve sonucu biraz abuk ve traji komik diyebiliriz! Kulak zarim delindi. Hayir yuksek sesle muzik dinlemedim, konsere de gitmedim, kimse kulagimin dibinde de bagirmadi. Fena usutmusum, orta kulak iltihabi ve delinen bir kulak zari. Sol tarafim birazcik (?!!?) iptal, duymuyor. Sag tarafa ve one egimli bir vucut durusu gelistirdim. Cok da guluyoruz aslinda halime cunku surekli bir "ne? ne dedin? kim? nerde?" diyip duruyorum ve bir de surekli duymadan konusmalara dahil olmaya calisiyorum ozellikle de bar gibi gurultulu yerlerde tam bir duymayan anneanne halindeyim, duyamadiklarima da sadece kuru ha ha ha'lar firlatiyorum. En komigi Istanbul'da oldu. Yegenim evde dusmus, gurultu kopmus herkese salona kosmus ve ben mutfaktan gelip sakin sakin "Noldu niye agliyor?" diyorum.
Aniden giren ve cikmayan kulak agrilarim da olmasa nerdeyse alistim az duyma olayina. Merak edip, Google'da delik kulak zari diye aradim ama sakin siz aramayin, cok yivvvrenc bir goruntusu var. Amsterdam'da gittigim doktorum zarda henuz hicbir iyilesme olmadigini, 2 ay surebilecegini, agrim olursa da paracetamol alabilecegimi soyledi. Valla manyak bunlar!
Ya boyle iste! Son 2 haftadir hayatimda hic demedigim kadar "kulak" dedim, yarim duymak ne feci bir seymis onu anladim. Sen de dikkatli ol aman diyim benim gibi usutme, kendine iyi bak diye yazdim.

Operim kocaman!


Thursday, November 10, 2011

Mutluluk

Iyi ki varlar, iyi ki benim onlar.
Sadece onlari dusunup cok mutlu olabiliyorum ben.
Dudu bizim teyzemiz ama o bildigin teyzeler gibi degil dedigi zaman Ada, guluyorum, neymis diyorum bildigimiz teyzeler. Bilmem diyor, yasli galiba normal teyzeler veya yani sen kuduruksun iste diyor. Sizinle birlikteyken mutluluktan kudurma hali o bebegim, 6 yildir hep boyle bu.
Nice nice seneleri hep beraber kutlariz insallah.
Dogum gunleri kutlu olsun, hayat boyu hep mutlu olsunlar.



 
view sourceprint? 01 09 10