Tuesday, April 22, 2014

tilifon

cep telefonumu kaybettim. ayıla bayıla ama bir yandan da "ya niye böyle telefonlar kullanıyoruz, ne gerek var aslında?" diyerek aldığım telefonumu kaybettim. kaybettiğim anda da "bi daha da böyle telefon alırsam!!!!!!" dedim. sonrası bayağı bi hep koştum, koşarken kendime "oha amma hızlı koşabiliyorum" dedim. layla'yla tanıştım, sonra bi başkasıyla. kaybetmedim kiii kaybetmedim kiiii! oynadım.
yaklaşık bir 40 dakika sonra; cebimde kavuştuğum telefonum, lay lat lom yürürken bir yandan da layla'nın hayat hikayesini dinliyordum.
ertesi gün ise sanki 5 tane azılı hırsızla boğuşmuşum gibi her yerim ağrıyordu.
böyle bir hikayenin sonu tabii ki "hala iyi insanlar varmış bu dünyada" diye bitebilir. bence sen ne kadar iyiysen dünya da sana o kadar iyi.
deneniyorum ve çok mutluyum. 

1 comment:

sule m said...

Allah sevdigi kuluna esegini once kaybettirip sonra buldururmus :)))
derer.
Haberin olsun .Sevgilerle

 
view sourceprint? 01 09 10